1- رويکرد ساختاری

 اين رويکرد ، به جّو اساساً به عنوان ويژگيها و خصوصيات وابسته به يک سازمان توجه دارد . اين ويژگيها همواره با سازمان وجود داشته و از ادراک اعضاء سازمان ، مستقل است . رويکرد ساختاری ما را به ارتباط بين هدف و معيارهای ادراکی جّو سازمانی هدايت می کند . گيون (Guion)  اين مسئله را مطرح ساخت که جّو سازمانی ، ويژگيهای سازمان را مورد ملاحظه قرار داده ، سپس بر اساس درک صحيحی ، هدف و معيارهای بيرونی بايد ارزشيابی گردد .

 پين و پاگ (Payne and Pugh) تجزيه و تحليل عمده ای از اجزاء ديدگاه ساختاری ارائه نموده اند که براين اساس ، موقعيت های واقعی در شرايط سازمانی عامل تعيين کننده نظريات ، ارزشها و ادراکات کارکنان از وقايع سازمان است .

 شکل زير نمايانگر اين مسئله است که ساختار سازمانی ، يک جّو سازمانی را با خواص مستقل از خودش که اعضاء سازمان آن را دريافت می کند ، خلق می نمايند .

هنگامی که از جّو صحبت می شود ، افراد اصطلاحاتی از قبيل محيط ، اتمسفر و تصويری از جّو زمين که مانند هاله ای تمام وجوه زندگی آنها را احاطه کرده است به ذهنشان خطور می کند .

 از نظر لغوی جوّ عبارتست از طبقه سيال گازی که دارای بخارهای مختلف بوده و کره زمين را احاطه کرده است . همچنين به معنی اطراف و آنچه که بر چيزی ديگر احاطه دارد در آمده است وجمع آن را« اجواء» نام نهاده اند. (1)

از نظر هوی و ميکسل (Hoy and Miskel) جّو يا اقليم سازمانی اصطلاح وسيعی است که به ادراک معلمان از محيط عمومی کار در مدرسه اطلاق شده و متأثر از سازمان رسمی ، غير رسمی ، شخصيت افراد و رهبری سازمان است . به طور ساده تر ، مجموعه ای از خصوصيات داخلی که موجب تمايز مدارس از يکديگر شده و در رفتار اعضاء آنها تاثير دارد جّو سازمانی مدارس ناميده می شود . به عبارت دقيقتر ، جّو عبارتست از کيفيت نسبتاً پايدار محيط مدرسه که معلمان آن را تجربه کرده ، بر رفتار آنان تاثير گذاشته و مبتنی بر ادراک جمعی رفتار در مدرسه می باشد . تعريف جّو سازمانی به عنوان مجموعه ای از خصوصيات داخلی ، از جهتی مشابه تعاريف اوليه از شخصيت است . در واقع ، جّو يک مدرسه می تواند تقريباً  شخصيت مدرسه در نظر گرفته شود ؛ يعنی نسبت جّو به سازمان مثل شخصيت به فرد است .

 مکلری و هنسلی (Hencely and Mecleary )جّو سازمانی را جنبه کيفی روابط بين افراد دريک سازمانی تعريف می کنند که بستگی به درک فرد از کار و مقام اوو دطگر اعضا در سازمان دارد . اين ادراکات عمدتاً به وسيله مشارکت افراد در سازمان تعريف می شود و مجموعه رفتار آنها روابط کاری افراد را به وجود می آورد.(2)

فرانک (Frank ) و همکاران درباره جّو سازمانی اظهار می دارند که جّو سازمانی شيوه برخورد سازمان را با اعضا نشان می دهد و بنابراين می توان آن را شخصيت سازمان فرض کرد .همچنين ريچارد و اشنايدر معتقدند که جّو سازمانی « به ديدگاه های سازمانی ، اقدامات و روشهای رسمی وغير رسمی اطلاق می گردد.(3)